Road to Rotterdam 14

hardlopen asics frontrunner

Nadat ik vorige week een heerlijke CPC loop had gelopen, voelde ik mij op maandag niet zo tof. Ik had helemaal geen spierpijn, maar wel last van mijn knie (again…). Het herstelloopje dat ik die dag gepland had liet ik maar even voor wat het was, om de knie niet nog zwaarder te belasten. Gelukkig ging het de rest van de week een stuk beter en ben ik er wel nog lekker op uit geweest!

Het herstelloopje deed ik uiteindelijk op dinsdag. Ik voelde me beter en besloot er gewoon voor te gaan en te kijken of de na-reactie heviger zou worden of juist minder zou zijn. Net als vorige week lette ik erop dat mijn hartslag keurig in zone 3 bleef. Ik liep lekker en na afloop werd de pijn niet erger! Het leek juist steeds beter te gaan.

hardlopen asics frontrunner

Daarom kon ik het woensdag niet laten om gelijk een tweede ronde te doen. Het was ook zó mooi weer die dag! Dan kun je eigenlijk niet iets anders dan lekker gaan hardlopen. In het duin was het heerlijk, zo uit de wind en in het zonnetje. Er stond een snelle 8 km op het schema, met een snelheid tussen de 5.36 en 5.49 min/km. Ik had niet de illusie dit te kunnen volbrengen, omdat de laatste keer dat ik een rondje op dat tempo deed inmiddels alweer even geleden was. Maar… surprise! Het lukte gewoon! En met een heel mooi gemiddelde van 5.38 min/km! Wel tussendoor even een fotomomentje genomen, zodat ik iets kon bijkomen, maar verder heb ik gewoon heerlijk gelopen. Zou het komen door m’n nieuwe Asics Noosa schoenen? ;-)

hardlopen asics frontrunner

Omdat de schoenen zo lekker zaten, besloot ik zaterdag mijn lange duurloop ook gewoon op die schoenen te doen. Mentaal zag ik er een beetje tegenop. Ten eerste omdat er niet zo goed weer werd voorspeld en ten tweede omdat ik tijdens mijn vorige duurlopen steeds een beetje misselijk werd en ik had het idee dat het kwam door de powerbar gelshots (die ik eigenlijk een jaar lang probleemloos heb gegeten). Honderd procent zeker ben ik niet, misschien is het toeval, maar vandaag besloot ik het zekere voor het onzekere te nemen en old skool stroopwafels als energietoevoer mee te nemen. Uiteindelijk had ik nergens bang voor hoeven zijn, want het weer viel super mee en ik voelde me de hele route goed! De eerste 15 km liep ik samen met m’n vriend en de tweede 15 km liep ik alleen. Tijdens de marathon zou ik heel graag op maximaal 6.20 min/km willen lopen. Ik weet nog niet of het haalbaar is. Tot de 30 km waarschijnlijk wel, maar ik weet ook dat tussen kilometer 31 en 39 ik het altijd zwaar heb en mijn snelheid daalt. Aan de ene kant wilde ik vandaag graag testen of ik het zou kunnen, aan de andere kant leek het me niet verstandig om me helemaal leeg te lopen alsof ik die marathon al gedaan zou hebben, want mijn schema gaat natuurlijk gewoon verder. Ik maakte me dus niet druk om mijn tijd. Bij 18 km dacht ik even, waar ben ik mee bezig, ik moet er nog twaalf… Maar op de één of andere manier zat ik daarna toch zo op 25 km. Toen hoefde ik er dus nog maar 5 en wauw, wat gingen die lekker! Vanaf km 27 kreeg ik de Runners High te pakken, echt een geweldig gevoel. De laatste km was m’n allersnelste kilometer en het voelde alsof ik in Rotterdam over de finish kwam ;-) Ik hoop dat dit een voorbode is!

Na die 30 km was het hardloopfestijn nog niet voorbij. ’s Middags hadden we namelijk de eerste officiële Asics Frontrunner meeting! Wat een gezelligheid zeg. En ja, dan ga je natuurlijk ook hardlopen ;-) Dus als toetje deed ik nog ‘even’ 3 km, wat mijn dagtotaal op 33 km bracht. Rotterdam, here I come!

Asics Frontrunner

Advertenties

2 reacties op ‘Road to Rotterdam 14

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s